سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

444

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

و مقصود از [ استحقاق بالنسبة ] آنست كه اگر نيمى از روز را مطيعه و نيم ديگرش را ناشزه بود لازمست نصف مؤنه را به شوهر بازگرداند . قوله : اجودهما انّها امتاع : ضمير در [ اجودهما ] بقولين راجع بوده و در [ انّها ] به كسوة عود مىكند . قوله : فليس لها بيعها : ضمير در [ لها ] به زوجه و در [ بيعها ] به كسوه راجع است . قوله : و لا التصرف فيها : ضمير در [ فيها ] بكسوة عود مىكند . قوله : و لا لبسها زيادة على المعتاد كيفية و كميّة : ضمير در [ لبسها ] به كسوه عود مىكند . مؤلف گويد : زيادتر از حد معمول از نظر كيف به اين استكه مثلا بايد لباس را كه پوشيد تكمه‌ها را انداخته و كمربند را ببندد حال وى رعايت اين جهت را نكرد و همين امر سبب سرعت در اندراس لباس شد . و از نظر كميّت به اين استكه مثلا بايد لباس را هفته‌اى دو بار بپوشد ولى وى هفته‌اى چهار بار پوشيد . قوله : فان فعلت فابلتها : ضمير در [ فعلت ] به زوجه و ضمير فاعلى در [ ابلتها ] نيز به زوجه و ضمير مفعولى آن بكسوة عود مىكند قوله : قبل المدة التى تبلى فيها عادة : ضمير در [ فيها ] به مدت راجع است . قوله : لم يجب عليه ابدالها : ضمير در [ عليه ] به زوج و در [ ابدالها ] به كسوة عائد است . قوله : و كذا لو ابقتها زيادة على المدة : ضمير فاعلى در [ ابقتها ] به زوجه و ضمير مفعولى به كسوة راجعست .